Ksiądz Jan Mioduszewski
Kapłan diecezji łomżyńskiej, kapelan rezerwy WP, major (pośmiertnie).
Urodzony 6 kwietnia 1908 roku we wsi Bryki w powiecie Wysokie Mazowieckie w guberni łomżyńskiej. Syn Jana i Anny z d. Biały.
W 1919 roku podjął naukę w prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym Koła Polskiej Macierzy Szkolnej w Zambrowie. W 1924 roku przeniósł się do Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łomży. 14 czerwca 1928 roku zdał maturę.
Wstąpił do Seminarium Duchownego w Łomży. 1 kwietnia 1933 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa łomżyńskiego Stanisława Kostki Łukomskiego. 10 kwietnia 1933 roku został mianowany wikariuszem w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Teolinie koło Sokółki.
Od 15 stycznia 1935 roku był wikariuszem w parafii pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Szumowie koło Zambrowa. 1 czerwca 1937 roku został przeniesiony na wikariat w parafii pw. Świętej Anny w Kolnie. Od 1 września 1938 roku był wikariuszem w parafii Nawiedzenia Maryi Panny w Sejnach.
Jako kapelan pomocniczy pełnił posługę duszpasterską w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza „Sejny”. 28 kwietnia 1939 roku zarządzeniem Prezydenta RP Ignacego Mościckiego został mianowany kapelanem rezerwy (ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1939 roku).
W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do Wojska Polskiego. Prawdopodobnie był kapelanem jednej z jednostek Korpusu Ochrony Pogranicza.
W niewoli sowieckiej
Po 17 września 1939 roku w nieustalonych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie specjalnym NKWD w Kozielsku. Jego nazwisko znajduje się na liczącej 41 osób „Liście jeńców wojennych przetrzymywanych w obozie kozielskim, którzy mają zostać wysłani do obozu ostaszkowskiego” z 16 grudnia 1939 roku. 23 grudnia 1939 roku, przed świętami Bożego Narodzenia, w 41-osobowej grupie więźniów, w tym dziewięciu kapelanów, został wywieziony z obozu.
29 grudnia 1939 roku przywieziono go do obozu NKWD w Ostaszkowie. 6 kwietnia 1940 roku, na podstawie wykazu NKWD sporządzonego w Moskwie, został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego. Jego nazwisko znajduje się na Liście Wywozowej NKWD nr 05/3 z 5 kwietnia 1940 roku, pozycja 64 (sprawa nr 5859). 8 lub 9 kwietnia 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w budynku Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie (obecnie Twer). Ciało kapłana wrzucono do dołu śmierci w Miednoje – obecnie Polski Cmentarz Wojenny w Miednoje.
Awans pośmiertny i upamiętnienie
Decyzją numer 439/MON z dnia 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie na stopień majora. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 roku w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Jego nazwisko umieszczono na tablicy w Katedrze Polowej Wojska Polskiego upamiętniającej kapelanów wojskowych poległych i zamordowanych w latach 1939–1956 pod okupacją sowiecką oraz na tablicy w katedrze łomżyńskiej poświęconej kapłanom i alumnom diecezji łomżyńskiej poległych w latach 1939–45.
Tabliczki epitafijne z jego nazwiskiem znajdują się na ścianie Kaplicy Katyńskiej w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie i na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.
20 października 2012 roku na terenie bazyliki katedralnej w Sejnach (obok kopca Żwirki i Wigury) w ramach ogólnopolskiego programu edukacyjnego „Katyń… ocalić od zapomnienia” posadzono Dąb Pamięci dla uhonorowania jego pamięci.
Tekst: Bogusław Szwedo, Wierni do końca. Kapelani wojskowi ofiary zbrodni katyńskiej, Warszawa 2020 r.