Ksiądz Franciszek Zakrzewski
Kapłan diecezji płockiej, kapelan rezerwy WP, major (pośmiertnie).
Urodzony 21 stycznia 1902 roku we wsi Żbiki-Gawronki w powiecie przasnyskim. Syn rolników, Bronisława i Marianny z Ciechowskich. Uczęszczał do progimnazjum w Przasnyszu i Liceum Świętego Stanisława Kostki przy Seminarium Duchownym w Płocku.
W 1925 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. 21 grudnia 1929 roku w katedrze płockiej otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa płockiego Antoniego Juliana Nowowiejskiego.
Pracę duszpasterską rozpoczął w lutym 1930 roku jako wikariusz w parafii pw. Świętego Mateusza Pułtusku. We wrześniu 1930 roku został mianowany prefektem w Mławie. Był katechetą w mławskich szkołach powszechnych i trzyletniej Szkole Handlowej, przemianowanej w 1932 roku na czteroletnie Gimnazjum Kupieckie. Był także kapelanem więzienia w Mławie do czasu jego likwidacji w 1936 roku i do 30 kwietnia 1934 roku kapelanem w Zakładzie Poprawczym w Studzieńcu.
28 kwietnia 1939 roku zarządzeniem Prezydenta RP Ignacego Mościckiego został mianowany kapelanem rezerwy (ze starszeństwem dniem z 1 stycznia 1939 roku). Pod koniec sierpnia 1939 roku został zmobilizowany do Wojska Polskiego. 2 września 1939 roku miał wyjechać z parafii. Nie udało się ustalić jednostki, do której został przydzielony.
Po 17 września 1939 roku w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie specjalnym NKWD w Ostaszkowie. 28 lub 29 kwietnia 1940 roku, na podstawie wykazu NKWD sporządzonego w Moskwie, odesłano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego. Jego nazwisko znajduje się na Liście Wywozowej NKWD nr 51/2 z [27] kwietnia 1940 roku (brak daty dziennej), pozycja 33 (sprawa nr 5438). Między 29 kwietnia a 1 maja 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w budynku Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie (obecnie Twer). Ciało kapłana wrzucono do dołu śmierci w Miednoje – obecnie Polski Cmentarz Wojenny w Miednoje.
Decyzją numer 439/MON z dnia 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 roku w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. W jego awansie nastąpiła pomyłka. Powinien otrzymać awans na stopień majora, ponieważ stopień kapitana posiadał od 28 kwietnia 1939 roku.
Jego nazwisko umieszczono na tablicy w Katedrze Polowej Wojska Polskiego upamiętniającej kapelanów wojskowych poległych i zamordowanych w latach 1939–1956 pod okupacją sowiecką i na tablicy w bazylice katedralnej w Płocku poświęconej pamięci kapłanów diecezji płockiej, którzy oddali swe życie z Wiarę i Ojczyznę w drugiej wojnie światowej 1939–1945.
Tabliczki epitafijne z jego nazwiskiem znajdują się na ścianie Kaplicy Katyńskiej w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie i na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.
25 czerwca 2013 roku minister sprawiedliwości Marek Biernacki nadał mu pośmiertnie Złotą Odznakę „Za zasługi w pracy penitencjarnej” (Zarządzenie nr 10/0/2013).
W ramach programu edukacyjnego „Katyń… ocalić od zapomnienia” posadzono dwa Dęby Katyńskie upamiętniające jego postać: 5 września 2009 roku na wzniesieniu Góry Dębowe w gminie Chorzele w powiecie przasnyskim, 13 kwietnia 2011 roku na terenie przylegającym do kościoła pw. Świętego Stanisława Kostki w Płocku.
