Ksiądz Mikołaj Cichowicz
Kapłan diecezji płockiej, kapelan rezerwy WP, major (pośmiertnie).
Urodzony 6 grudnia 1895 roku w Borkowie Kościelnym w powiecie sierpeckim. Syn Jakuba, organisty i Pelagii z d. Racław.
Uczęszczał do progimnazjum Pawła Topolińskiego w Płocku. W 1912 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. 30 maja 1918 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa płockiego Antoniego Nowowiejskiego.
Jego pierwszą placówką duszpasterską był wikariat w parafii pw. Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych w Winnicy w powiecie pułtuskim, ale już 1 lipca 1918 roku otrzymał przeniesienie na wikariat w parafii pw. Świętego Wojciecha w Szreńsku koło Mławy. W styczniu 1920 roku został przeniesiony do parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem na Ziemi Dobrzyńskiej.
1 czerwca 1923 roku został mianowany wikariuszem w parafii pw. Świętego Wojciecha w Raciążu koło Płońska. Od 9 kwietnia 1926 roku był proboszczem parafii pw. Świętego Marcina w Słupnie koło Płocka. Administrował również parafią pw. Świętego Mikołaja w sąsiednim w Miszewku Strzałkowskim.
W czasie jego proboszczowania polichromię w kościele w Słupnie wykonał Władysław Drapiewski, jeden z najwybitniejszych twórców ściennego malarstwa sakralnego I połowy XX wieku. Ks. Cichowicz wybudował również dom dla organisty i całkowicie odnowił plebanię.
Zarządzeniem Prezydenta RP Ignacego Mościckiego nr B.P.L 10409.III K.B.L. 4342 z dnia 1 września 1927 roku został mianowany kapelanem rezerwy (ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku).
19 maja 1932 roku otrzymał nominację na proboszcza parafii pw. Świętej Doroty w Bogurzynie koło Mławy. Na tej placówce duszpasterskiej zapisał się w pamięci wspólnoty parafialnej jako dzielny i energiczny administrator. Dokończył budowę nowego kościoła.
Od 17 grudnia 1934 roku był proboszczem parafii pw. Świętej Marii Magdaleny w Czerwonce Szlacheckiej w dekanacie makowskim.
Prawdopodobnie 2 września 1939 roku został zmobilizowany do Wojska Polskiego. W tym dniu ochrzcił jeszcze czworo dzieci, gdyż ich rodzice obawiając się działań wojennych, pragnęli jak najrychlej dopełnić tego sakramentu. Potem wyjechał do wyznaczonego punktu mobilizacyjnego, prawdopodobnie do Warszawy. Nie jest znana jednostka do której otrzymał przydział.
Zamordowany w Katyniu
Po 17 września 1939 roku w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie specjalnym NKWD w Kozielsku. Prawdopodobnie nie został wywieziony z Kozielska przed Wigilią Bożego Narodzenia 1939 roku (co świadczyłoby o tym, że funkcjonariusze NKWD nie odkryli, że jest księdzem). Dopiero w marcu 1940 roku rodzice otrzymali od niego pocztówkę wysłaną z obozu w Kozielsku.
11 lub 12 kwietnia 1940 roku, na podstawie wykazu NKWD sporządzonego w Moskwie, został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. Jego nazwisko znajduje się na liście wywozowej nr 025/1 z 9 kwietnia 1940 roku, pozycja 13, sprawa nr 3068. 13 lub 14 kwietnia 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Lesie Katyńskim lub w piwnicy więzienia wewnętrznego Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku. Ciało kapłana oprawcy wrzucili do dołu śmierci w Katyniu – obecnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.
W czasie niemieckiej ekshumacji w Lesie Katyńskim w 1943 roku nie zidentyfikowano jego ciała.
Awans pośmiertny na stopień majora
Decyzją numer 439/MON z dnia 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie na stopień majora. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 roku w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Upamiętnienie
Jego nazwisko umieszczono na tablicy w Katedrze Polowej Wojska Polskiego upamiętniającej kapelanów wojskowych poległych i zamordowanych w latach 1939 1956 pod okupacją sowiecką, na tablicy w bazylice katedralnej w Płocku poświęconej pamięci kapłanów diecezji płockiej, którzy oddali swe życie za Wiarę i Ojczyznę w drugiej wojnie światowej 1939–1945 oraz na tablicy w kościele pw. Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Sankt Petersburgu, na której umieszczono nazwiska 425 księży – ofiar sowieckiego reżimu, a także na tablicy pamiątkowej w kościele pw. Świętej Marii Magdaleny w Czerwonce Szlacheckiej. Tabliczki epitafijne z jego nazwiskiem znajdują się na ścianie Kaplicy Katyńskiej w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie i na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
13 kwietnia 2011 roku w ramach programu edukacyjnego „Katyń… ocalić od zapomnienia” posadzono Dąb Pamięci upamiętniający jego postać na terenie przylegającym do kościoła OO. Salezjanów pw. Świętego Stanisława Kostki w Płocku.
Tekst: Bogusław Szwedo, Wierni do końca. Kapelani wojskowi ofiary zbrodni katyńskiej, Warszawa 2020 r.