Urodził się 2 listopada 1899 r. w Ciemnohajcach
powiat Krzemieniec jako syn Konstantego i Wiery
z domu Włodzimirskiej. Po ukończeniu Seminarium
Duchownego w Żytomierzu studiował na wydziale
historii i filozofii Uniwersytetu św. Włodzimierza
w Kijowie, ale po zajęciu Kijowa przez bolszewików
był zmuszony do opuszczenia Uniwersytetu i pracował
jako nauczyciel w szkole w powiecie Zwiahel.
Na początku 1920 r. wrócił do rodziców w Łanowcach,
gdzie w marcu 1925 r. otrzymał święcenia kapłańskie
i przydział do pracy na stanowisko proboszcza cerkwi
i parafii prawosławnej w tej samej miejscowości.
W latach 1924-1925 kształcił się w Studium Teologii
Prawosławnej przy Uniwersytecie Warszawskim
i w połowie 1923 r. został mianowany na dziekana dla
powiatu Krzemienieckiego.
Ksiądz Wiktor Romanowski od 1930 r. pełnił obowiązki
kapelana pomocniczego w garnizonie Wojska
Polskiego we Włodzimierzu Wołyńskim dla żołnierzy
wyznania prawosławnego w rejonie Okręgu Korpusu
Nr II Lublin. W roku 1935 został przyjęty na kapelana
zawodowego do służby czynnej w wojsku w stopniu
kapitana, a w 1938 r. otrzymał nominację na starszego
kapelana w stopniu majora i przeniesiony został do
Warszawy na stanowisko kapelana w Policji Państwowej
dla funkcjonariuszy wyznania prawosławnego. Za wzorową pracę duszpasterską został odznaczony
Złotym Krzyżem Zasługi.
Po wybuchu wojny z Niemcami i kampanii wrześniowej
w 1939 r. ksiądz major Wiktor Romanowski
w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli
sowieckiej i przekazany został do obozu w Kozielsku,
skąd w dniu 23.12.1939 r. przed wigilią Bożego Narodzenia w grupie kapelanów wojskowych odesłany został do obozu policyjnego w Ostaszkowie, gdzie dotarli w dniu 29.12.1939 r. Z obozu w Ostaszkowie byl
wywieziony do więzienia NKWD w Kalininie/Twerze, tam zamordowany i pogrzebany razem z innymi pomordowanymi jeńcami polskimi w Miednoje. Jego
nazwisko figuruje na Katyńskiej Liście Wywozowej z obozu w Ostaszkowie, sporządzonej w 1940 r. przez NKWD w Moskwie nr 05/3 pozycja 74 sprawa
nr 1942.
Biogram księdza majora Wiktora Romanowskiego zamieszczono na 760 stronie w Polskiej Księdze Cmentarnej Miednoje.
W październiku 2007 r.
w ramach akcji Katyń pamiętamy – uczcijmy pamięć bohaterów został pośmiertnie mianowany na stopień podpułkownika WP.
Dla jego pamięci posadzono „Dąb Katyński” w Alei 33 Dębów Pamięci Kapelanów Katyńskich w Kalwarii Pacławskiej. Został upamiętniony na tablicach
memorialnych w Sanktuariach: w Kalwarii Pacławskiej na Podkarpaciu, w Wąwolnicy na Lubelszczyźnie i Grodowcu na Dolnym Śląsku.