Urodził się 9 lutego 1891 r. w Pacławiu powiat Przemyśl jako syn Andrzeja i Anny z domu Żuk. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu i w 1916 r.
otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1916-1918 pracował na stanowisku wikariusza i katechety w parafiach Krasne i Łańcut. W lipcu 1919 r. został przyjęty jako ochotnik na kapelana zawodowego służby czynnej w Wojsku Polskim w stopniu kapitana ze starszeństwem z dnia 1.06.1919 r. i uczestniczył w wojnie z bolszewikami jako kapelan szpitala polowego w Łucku.
Od kwietnia 1920 r. był kapelanem 2. Pułku Ułanów i brał udział w wyprawie armii polskiej pod Kijów. W czasie odwrotu z Ukrainy zachorował na tyfus, był leczony w szpitalu w Poznaniu i po wyzdrowieniu pracował tam do końca lutego 1921 r. Od marca 1921 r. przeniesiony na Wołyń, do końca lutego 1925 r. był kapelanem 19. Pułku Ułanów Wołyńskich w Ostrogu w dekanacie religijnym Okręgu Korpusu Nr II Lublin.
Od marca 1925 r. przeniesiony został do Złoczowa w dekanacie Okręgu Korpusu Nr VI Lwów na stanowisko proboszcza parafii wojskowej. Następnie od 25.05.1936 r. był administratorem parafii wojskowej w garnizonie 12. Pułku Ułanów Podolskich w Białokrynicy koło Krzemieńca w Okręgu Korpusu Nr II Lublin. W dniu 19.03.1937 r. otrzymał awans na starszego kapelana w stopniu majora. Posiadał odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi, Medal za Wojnę 1918-1921, Medal 10-lecia Odzyskanej Niepodległości i Medal za Długoletnią Służbę.
W dokumencie wojskowym „Tymczasowa Lista Kwalifikacyjna Oficera” z grudnia 1920 r. tak pisze o ks. Władysławie Urbanie jego zwierzchnik ze szpitala polowego, lekarz wojskowy Sumienny, gorliwy kapłan. Pod względem służbowym bez zarzutu, wpływa na podwładnych korzystnie w kierunku moralnym i oświatowym. Politycznie i jako wojskowy kapelan bez zarzutu. Natomiast w dokumencie „Roczna Lista Kwalifikacyjna za rok 1933” napisano o ks. Urbanie Wartości osobiste bardzo pięknie rozwinięte. Poczucie honoru, godności własnej i koleżeństwa wysoko postawione. Spokojny i cichy. Na obecnym stanowisku odpowiada doskonale. Nadaje się na proboszcza dywizji.
We wniosku na odznaczenie Złotym Krzyżem Zasługi księdza Władysława Urbana także jest wpisana bardzo dobra opinia zwierzchników o jego służbie
W pracy swej skromny i gorliwy, lubiany był zawsze tak w formacjach frontowych jako też na obecnym stanowisku administratora parafii wojskowej w Krzemieńcu, gdzie szczerą i rzetelną pracą, wielkim taktem i gorliwością duszpasterską zyskał sobie szacunek i uznanie.
Ksiądz major Władysław Urban po wybuchu wojny z Niemcami uczestnicząc w kampanii wrześniowej w 1939 r. jako kapelan kawalerii w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i z obozu rozdzielczego w Szepietówce na Ukrainie został skierowany do oficerskiego obozu w Starobielsku.
W dniu 2.03.1940 r. został odesłany w grupie 10 kapelanów różnych wyznań ze Starobielska do więzienia NKWD na Butyrkach w Moskwie. Odesłany z Moskwy do obozu w Kozielsku, a z Kozielska do więzienia NKWD w Smoleńsku, został zamordowany w Katyniu w kwietniu 1940 r. Jego nazwisko figuruje na Katyńskiej Liście Wywozowej z obozu w Kozielsku sporządzonej w 1940 r. przez NKWD w Moskwie nr 022/3 pozycja 63 sprawa nr 4912. Biogram księdza majora Władysława Urbana zamieszczono na 659 stronie Polskiej Księgi Cmentarnej Katyń. W październiku 2007 r. w ramach akcji Katyń pamiętamy – uczcijmy pamięć bohaterów został pośmiertnie mianowany na stopień podpułkownika WP. W grudniu 2009 r. został zgłoszony w grupie 24 kapelanów WP pomordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kandydata do procesu beatyfikacyjnego męczenników wschodu (1918-1989) z okresu drugiej wojny światowej.
Upamiętnienie
Dla jego pamięci posadzono „Dąb Katyński” w Lublinie i w Alei 33 Dębów Pamięci Kapelanów Katyńskich w Kalwarii Pacławskiej. Upamiętniony jest na tablicach memorialnych: w katedrze WP w Warszawie, w kościele WP w Przemyślu i Lublinie oraz w Sanktuariach: w Kalwarii Pacławskiej na Podkarpaciu, w Wąwolnicy na Lubelszczyźnie, w Grodowcu na Dolnym Śląsku i na szczycie Święty Krzyż w Górach Świętokrzyskich.